Minder eiwit voeren scheelt ook mestafzet
Sturen op een betere benutting van eiwit helpt niet alleen om de emissie van ammoniak te verminderen. Met een efficiënte eiwitbenutting kan ook fors worden bespaard op kosten voor mestafzet.
Een veehouder met 100 koeien en 50 hectare grond kan door verminderen van het ruweiwitgehalte in het rantsoen met 15 g per kg droge stof zomaar 5000 euro op mestafzetkosten besparen. Dit blijkt uit berekeningen van PPP Agro Advies.
Rantsoen met 165 of 150 gram ruw eiwit
Het adviesbureau rekende twee situaties door voor een bedrijf met 50 hectare grond en 100 koeien met een productie van 9.000 kg melk per koe per jaar. In de ene situatie (situatie A) werd deze productie gerealiseerd met een rantsoen met 165 gram ruw eiwit per kg droge stof, terwijl in de andere situatie (situatie B) een rantsoen met 150 gram ruw eiwit per kg droge stof werd gevoerd.
De rantsoenen resulteerden in melkureumgetallen van respectievelijk 21 en 15. In situatie A kwam de stikstofexcretie per dier uit op 118 kg en kwam er 4 kg stikstof in een kuub mest terecht. In situatie B was dat respectievelijk 109 kg stikstof per dier en 3,69 kg stikstof per kuub mest.
650 kuub minder afvoer
De totale mestproductie van de veestapel in situatie A kwam uit op 11.800 kg stikstof, waarvan (bij een norm van 170 kg stikstof per hectare) 8.500 kg op eigen grond kon worden geplaatst. In situatie A moest daardoor 3.300 kg stikstof worden afgevoerd. Bij 4 kg stikstof per kuub mest komt dat neer op 825 kuub. In situatie B produceerde de melkveestapel 10.900 kg stikstof en hoefde daardoor ‘maar’ 2.400 kg stikstof en 650 kuub mest (met 3,69 kg stikstof per kuub) te worden afgevoerd.
Besparing 5.250 euro
Door verlagen van het ruweiwitgehalte van 165 naar 150 g per kg droge stof hoeft het voorbeeldbedrijf dus 175 kuub minder mest af te voeren. Bij een afzetprijs van 30 euro per kuub levert dit een besparing van 5.250 euro op. Volgens PPP Agro Advies blijkt in projecten dat het in de praktijk goed mogelijk is om het ruweiwitgehalte in het rantsoen te verlagen, zonder dat dit ten koste gaat van de melkproductie.
