Zeewier heeft potentie als methaanremmer, maar nog veel vragen

Zeewier geldt als een van de meest veelbelovende voedermiddelen om de methaanuitstoot van rundvee te verminderen. Toch staan onderzoekers nog voor belangrijke vragen rond dosering, diergezondheid en praktische toepasbaarheid. 

Dat zegt Wouter Muizelaar, onderzoeker aan de Wageningen Universiteit.

Tienduizend soorten zeewier

‘Er bestaan wel tienduizend soorten zeewier’, zegt Muizelaar. Slechts enkele soorten binnen het geslacht Asparagopsis blijken een sterk methaanreducerend effect te hebben in de pens van koeien. Deze rode zeewieren bevatten bromoform, een stof die de vorming van methaan afremt. Het blokkeert de werking van methaanproducerende micro-organismen en verstoort enzymen in de laatste stap van de methaanvorming.

30 procent reductie realistisch

In wetenschappelijke literatuur worden methaanreducties tot 90 procent genoemd, maar in de praktijk acht Muizelaar ongeveer 30 procent realistischer. Hij gaat hierbij uit van een dosering van 15 milligram bromoform per kilogram droge stof in het rantsoen. De juiste dosering moet nog uitgedokterd worden. ‘We weten veel over het methaanreducerende effect van bromoform, maar minder over de juiste concentratie, toedieningswijze en effecten daarvan op de diergezondheid en melkproductie’, legt hij uit.

Sterke zeegeur en smaak

Proeven op de Dairy Campus tonen aan dat een te hoge concentratie zeewier in het rantsoen de melkproductie kan verlagen. ‘Dat komt mogelijk deels door de sterke zeegeur en smaak van het wier, waardoor koeien minder eten’, vermoedt Muizelaar. 
‘Of het ook te maken heeft met de impact van bromoform op de pensgezondheid, kunnen we nog niet zeggen.’

Volgens de onderzoeker draait het vooral om evenwicht. ‘Te veel is nooit goed. We zoeken naar een optimum waarbij methaan daalt zonder productieverlies of risico’s voor de diergezondheid.’

Productie bromoform in fabriek

Praktische uitdagingen zijn er ook. Zeewier kan in zee verontreinigd zijn met zware metalen zoals cadmium en arseen, wat het gebruik in veevoeder volgens de wet verbiedt. Teelt in kassen kan dat probleem deels oplossen, maar dat is duur en arbeidsintensief. Ook oogsten en drogen blijven uitdagingen.

Muizelaar denkt daarom dat niet het zeewier zelf, maar bromoform als geïsoleerde stof het meeste potentieel heeft. ‘Produceer je bromoform in een fabriek, dan heb je meer controle over kwaliteit en productie. Ook wordt opschaling makkelijker.’ Voorlopig is dat echter toekomstmuziek.